30 October 2017

PALLADIO, huis voor de kunsten.  Een historisch overzicht.

PALLADIO, huis voor de kunsten.  Een historisch overzicht.

PALLADIO, door de Utrechtse pers wel “een verborgen stadsjuweel’  genoemd, is gebouwd in 1920 door de Utrechtse Stadsarchitect Van Schaijk, in opdracht van het Aartsbisdom Utrecht. Tot  1983 deed het dienst als de Rooms-Katholieke Fröbelschool “Paus Adriaan”.  Tegen dat jaar was het aantal leerlingen zo gekrompen, dat de school werd gesloten en het Aartsbisdom  het gebouw te koop zette.

In maart 1984 namen Wies Merkx en Charles Corneille, op dat moment de artistieke leiders van Dansend Hart, hun intrek in het complex, dat in eigendom overging naar de Gemeente Utrecht. De Gemeente had bouwplannen met het perceel van ca. 1200 m2, waar de school op stond en gaf hen beiden een huurcontract voor “the time being”. Tien jaar later bleken de gemeentelijke bouwplannen voor het perceel onuitvoerbaar.  De Gemeente gaf in 1994 het grootste deel van het complex in eigendom uit aan Merkx en Corneille. en werd het gebouw omgedoopt in PALLADIO.

Vanaf hun intrek in het gebouw, met de bestemming dansstudio met woning, gaf het gebouw onderdak aan hun gezelschap Dansend Hart (en daarna aan de rechtsopvolgers Merkx & Dansers en De Dansers). Daarnaast hebben zij het gebouw ook opengesteld voor andere kunstenaars. Zo heeft o.a. etser en schilder Marcel Schellekens er een jaar in residentie gezeten.  Andere (korte) residenties in de jaren tachtig waren  o.a. voor de Belgische choreograaf Anna-Theresa de Keersmaeker met haar gezelschap Rosas en de Amerikaanse choreograaf Stephen Petronio met zijn dansers in het kader van het Springdance Festival. 

Ook voor muziek bleek het gebouw zeer geschikt. Zo hebben in het begin van de jaren negentig violiste Emmy Verheij met haar Ensemble, soms ook samen met een jonge Jaap van Zweden, regelmatig gebruik gemaakt van de voor strijkers goede akoestiek van de koepelzaal.  

Van 1994 tot 2004 vonden de Palladio Zondagen plaats: eindexamenstudenten van de verscheidene conservatoria van Nederland speelden hun examenprogramma en stonden vaak samen met al gearriveerde collega’s zoals saxophonist Arno Bornkamp, pianist Marja Bon of het Utrecht String Quartet in een programma, waar zij na het spelen samen met het publiek gast aan tafel waren.

De keuken van Palladio speelt een centrale rol. Zo heeft in de negentiger jaren een groep bedrijfadviseurs: “De Verbinding”  regelmatig de keukentafel gebruikt om problemen en oplossingen met elkaar uit te wisselen en daarna voor elkaar en gasten gezamenlijk te koken. En  het grote succes van de Palladio Zondagen is niet in de laatste plaats te danken aan de Palladio Pranza: de Toscaanse lunchtafels

Palladio heeft in de loop der jaren zowat alle Utrechtse festivals in huis gehad: het Festival Oude Muziek met fringe-concerten, Springdance, Tweetakt en Festival aan de Werf met voorstellingen, de Keramiekroute met beelden in de tuin en de VSB-Poëzie Prijs.